Partia Socialiste e ShqipërisëFjalime › Edi Rama në protestën e Lushnjës: Dua të shoh votën time!

Fjalime

Edi Rama në protestën e Lushnjës: Dua të shoh votën time!

19 Nov 2009    

Të dashur miq,


 


Një tren i pafund abuzimesh e grabitjesh, shkeljesh të ligjit e të së drejtës, është lëshuar turr mbi Shqipërinë, mbi qytetarët e thjeshtë të këtij vendi, mbi hapësirën e tyre të lirisë së mendimit e të veprimit, mbi pronat e pasuritë e njerëzve dhe të atdheut tonë të përbashkët.


Shteti i shqiptarëve ka dalë nga binarët e Kushtetutës e të ligjit dhe është vënë në shërbim të familjes në pushtet, duke shpërfillur e shkelur brutalisht liri e të drejta kushtetuese kudo ku pushteti i familjes ka interesa ekonomike, abuzive, korruptive. Përditë po e shohim, përmes ngjarjesh e faktesh rrënqethëse, se pushteti i dalë nga padrejtësia mbi zgjedhjet e 28 qershorit e ka kthyer tërësisht shtetin e së drejtës në një fuqi të padrejtë që nuk i shërben ligjit e as qytetarëve shqiptarë, po Sali Berishës dhe familjarëve të tij.


 


Sali Berisha i grabiti zgjedhjet për të vazhduar të grabisë Shqipërinë e shqiptarët. Pushteti i familjes Berisha dhe i sojit e sorrollopit të tij është shtrirë si një rrjetë merimange në çdo sektor të jetës së vendit. Pronat publike e private të shqiptarëve nuk janë të sigurta, sepse janë nën kërcënimin e oreksit të pashuajtshëm të familjes që qeveris Shqipërinë.


 


Sali Berisha nuk do që kutitë e votimit të 28 qershorit të hapen, sepse ato kuti janë fundi i pushtetit të familjes së tij, që e ka zhytur në krizë demokracinë, shtetin e së drejtës, ekonominë e familjeve shqiptare. Sali Berisha nuk do që ato kuti të hapen, sepse hapja e kutive të 28 qershorit i mbyll rrugën vjedhjeve e mashtrimeve me pronat publike e private të shqiptarëve.


Rasti rrënqethës i Orikumit, ku Sali Berisha ka tjetërsuar 900 mijë metra katrorë prona në favor të tij e të sorrollopit të tij, dhe ku Policia e Shtetit rreh e arreston pronarë e qytetarë që protestojnë për këtë grabitje kriminale, është fatkeqësisht vetëm një fije e rrjetës së merimangës që po gllabëron prona publike e private në Shqipëri - në rradhë të parë për llogari të familjes së Sali Berishës, pastaj edhe për llogari të shërbëtorëve të familjes.


 


Sali Berisha nuk do që ato kuti të hapen, sepse hapja e kutive të 28 qershorit i hap rrugën drejtësisë për të gjykuar lirisht dhe ndëshkuar me forcën e ligjit fajtorët për tragjedinë e Gërdecit e për grabitjen marramendëse të fondeve të rrugës së kombit. Mbyllja pa afat e tunelit të Kalimashit, për shkak të dëmtimeve të rënda që kanë ardhur si pasojë e korrupsionit dhe nxjerrja e më shumë se njëqind milionë eurove të tjera nga arka e shtetit shqiptar, për të riparuar dëmtimet e atij tuneli duke thelluar dëmin kriminal ekonomik që u ka shkaktuar shqiptarëve korrupsioni me atë vepër madhore, është fatkeqësisht vetëm një tjetër fije e rrjetës së merimangës që po gllabëron fonde publike në Shqipëri - në rradhë të parë për llogari të familjes së Sali Berishës, pastaj edhe për llogari të shërbëtorëve të familjes.


Sali Berisha nuk do që ato kuti të hapen, sepse hapja e kutive të 28 qershorit është çlirimi i zgjedhjeve në Shqipëri nga zgjedha e pushtetit të rradhës, është çlirimi i shqiptarëve nga zgjedha e pushtetit të grabitur, është çlirimi i qytetarëve të këtij vendi nga zgjedha e injorancës, harbutllëkut dhe korrupsionit që mishëron politika e vjetër e pushtetit familjar dhe klanor të Sali Berishës.


 


Hapja e kutive është çlirimi nga vetë Sali Berisha.


Shpresat dhe ëndrrat tuaja për të ardhmen janë të burgosura në ato kuti, aspiratat e nevojat tuaja për familjen tuaj, për qytetin e fshatin tuaj, për vetë Shqipërinë, janë të burgosura në ato kuti, mjetet e shpëtimit nga varfëria, papunësia, injoranca, dhuna e korrupsioni janë të burgosura në ato kuti. Nëse ne do të pranojmë që kutitë e 28 qershorit nuk do të hapen për ne e për të gjithë popullin shqiptar, nën dritën e diellit, me të drejtën që ligji dhe me të drejtën që Zoti i jep popullit sovran, atëherë kemi pranuar për kushedi sesa kohë akoma zgjedhën e këtij pushteti të padenjë për këtë vend.


Të padenjë për shpresat e për ëndrrat tona e të fëmijëve tanë. Të padenjë për aspiratat e për nevojat e qyteteve e fshatrave tona.


Të padenjë për ëndrrën e madhe europiane të Shqipërisë.


Shqipërinë Europiane nuk mund ta bëjnë grabitësit e zgjedhjeve, nuk mund ta bëjnë grabitësit e pronave, nuk mund ta bëjnë grabitësit e arkës së shtetit. Shqipërinë Europiane nuk mund ta bëjnë gënjeshtarët profesionistë, mashtruesit publikë, propagandistët e paturpshëm të një pushteti që shqiptarëve u flet për luftë ndaj korrupsionit, ndërsa të ardhmen e tyre e jep me koncesione e privatizime që qelben era korrupsion. U flet shqiptarëve për luftë frontale ndaj varfërisë, ndërsa pasuron frontalisht vetëm familjen dhe sojin e vet duke varfëruar përditë e më shumë shqiptarët. U flet shqiptarëve për luftë me tolerancë zero ndaj krimit, ndërsa vrasësit e trafikantët i nxjerr nga burgjet për të marrë me ndihmën e tyre mafioze vota shqiptarësh. E kemi shpallur në çdo qytet ku ka kaluar lëvizja jonë për hapjen e kutive të 28 qershorit, dhe po e përsërisim edhe këtu mes jush, se në 20 Nëntor ne do të rimblidhemi të gjithë në Tiranë, më të shumtë e më të vendosur se kurrë, për të kërkuar me më shumë forcë se asnjëherë tjetër, një të drejtë që nuk na e ka dhënë Sali Berisha dhe nuk na e mohon dot Sali Berisha.


 


Jam i bindur se ka ardhur koha, jam i bindur se është pikërisht ky momenti historik, kur Shqipëria dhe shqiptarët duhet të ndahen një herë e mirë, në mënyrë të pakthyeshme, nga tradita e mbrapshtë e zgjedhjeve të deformuara e të kontestuara, nga standardet e padenja për një vend europian, nga politika e vjetër e pushtetarëve të korruptuar e korruptues që i grabisin zgjedhjet e shqiptarëve për të forcuar zgjedhën e interesave të tyre mbi shqiptarët. Mospranimi për t’i hapur kutitë e votimit dhe për t’i dhënë popullit sovran të drejtën e transparencës për zgjedhjen që ka bërë në 28 qershor, është prova e frikës së madhe që ka Sali Berisha nga e vërteta. Por edhe prova e së vërtetës së madhe që ne do ta mbrojmë pa frikë dhe pa lodhje deri në fund, deri kur të realizohet kërkesa jonë legjitime, deri kur Shqipëria të jetë përgjithmonë e qytetarëve të saj dhe kurrë më preja e pushtetit të rradhës. Ne nuk hyjmë dhe nuk do të hyjmë në kuvend për t’u bërë bashkëfajtor në mbylljen e syve përpara të vërtetës dramatike të 28 qershorit, e për të mbyllur kushedi për sa vite të tjera mundësinë që Shqipëria të ketë zgjedhje të lira dhe të ndershme.


 


20 nëntori është një ditë e shënuar në këtë përpjekje historike, për t’u ndarë nga një traditë e shëmtuar që arriti kulmin në 28 Qershor.


Në 20 nëntor, jo vetëm ju që jeni këtu, por së bashku me fqinjët, miqtë e të afërmit, së bashku me të gjithë ata që mund të lajmëroni, duhet të vini medoemos në Tiranë, në sheshin Skënderbej, për një manifestim të madh në emër të lirisë. Të cilën nuk na e ka dhënë Sali Berisha, por na e ka dhënë Zoti që na ka bërë të gjithëve njësoj dhe e drejta jonë e fituar në një përpjekje kundër një diktature të vjetër, që nuk mund të rikthehet në rrugën tonë në asnjë formë të re.


 


Në 20 nëntor në sheshin Skënderbej në Tiranë, për të vijuar të kërkojmë hapjen e kutive të votimit, me vetëdijën se duke hapur ato kuti hapet rruga e zhvillimit të vendit, hapet rruga e daljes nga kriza ekonomike e nga varfëria e patolerueshme, hapet rruga e fitores së betejës me papunësinë e madhe dhe korrupsionin mbytës.


Në 20 nëntor në sheshin Skënderbej në Tiranë që të gjithë ata që duan punë, dinjitet dhe shpresë. Të gjithë ata që u flakën në rrugë nga ky pushtet pushtuesish.


Të gjithë të goditurit tek prona që zhvishen përditë nga e drejta e tyre për interesat e familjes Berisha.


Të gjithë të palegalizuarit që ky pushtet i quan mish për topat elektoralë.


Të gjithë mësuesit e mjekët që trajtohen si qytetarë të dorës së dytë. Të gjithë bujqit e fermerët që nuk ushqejnë dot më as familjet e tyre. Të gjithë peshkatarët që nuk ekzistojnë fare për këtë pushtet armiqësor me detin e Shqipërisë.


Të gjithë në Sheshin Skënderbej në 20 nëntor.


Të gjithë të përndjekurit që tallen prej 20 vjetësh nga pushtetet e rradhës po mbi të gjitha nga pushteti ilegjitim i këtij ish-sekretari të zellshëm të partisë së Enver Hoxhës që ka internuar njerëz të pafajshëm.


Të gjithë në 20 nëntor në Tiranë.


Të gjithë ushtarakët e liruar që nuk e marrin dot nga ky pushtet banal të drejtën që Gjykata Kushtetuese u ka dhënë me ligj.


Të gjithë minatorët e ish-minatorët që u gënjyen e më pas u tallën nga Sali Berisha dhe nga nusja e tij Ilir Meta.


Të gjithë ata që s’paguajnë dot energjinë elektrike.


Të gjithë ata që s’paguajnë dot ilaçet.


Të gjithë ata që s’blejnë dot librat e shkollës së fëmijëve.


Të gjithë në 20 nëntor në sheshin Skënderbej për lirinë e munguar, për dinjitetin e cënuar, për jetën e shtrenjtuar.


Të gjithë biznesmenët e vegjël që falimentuan, që po falimentojnë, që do të falimentojnë, sepse Sali Berisha është jo në krye të qeverisë që duhet të zgjidhë hallin e tyre, po në krye të një familjeje biznesmenësh të mëdhenj që nuk e di dhe në fakt nuk do t’ia dijë fare për hallin e tyre.


Të gjithë biznesmenët e mëdhenj që nuk janë klientë të familjes Berisha e që po mbyten nga shtrëngimi i lakut të krizës ekonomike dhe shkatërrimi i konkurencës për qëllimet e familjes Berisha.


Të gjithë njerëzit e zakonshëm të këtij vendi, qytetarë e qytetare që duan një vend ku konkurenca dhe merita të jenë më të fortë sesa pushteti i rradhës duhet të vijnë në sheshin Skënderbej në 20 nëntor.


Hapja e kutive të 28 Qershorit dhe mbyllja e historisë 20 vjeçare të zgjedhjeve të deformuara e të kontestuara, është më shumë sesa beteja politike e një pale, është shumë më shumë sesa interesi për pushtet i një partie apo një koalicioni partish, është shumë më shumë sesa e majta dhe e djathta. Eshtë një e drejtë dhe detyrim që shkon përtej të majtës e të djathtës. Ashtu siç është vetë Shqipëria përtej të majtës e të djathtës. Ashtu siç janë vetë liritë dhe të drejtat themelore të njeriut përtej të majtës e të djathtës. Ashtu siç është shteti demokratik, përtej të majtës e të djathtës.


 


Ja pse 20 nëntori është manifestimi i njerëzve pa dallim bindjesh e partish, pa dallim ngjyrash e idesh, pa dallim tjetër përveç dallimit të madh që ndan Shqipërinë e qytetarëve nga Shqipëria e pushtetarëve.


 


Mirupafshim në Tiranë! Në 20 nëntor!


Për të fituar lirinë dhe të drejtën e zgjedhjeve, nga burojnë të gjitha liritë dhe të drejtat e tjera.

Ndaje me miqtë:      

«   Kthehu te Fjalimi Fjalimi tjetër       Fjalimi i mëparshëm